Çocukta Özgüven Oluşumu ve Gelişimi 2

Geçen yazıda çocukta özgüven gelişiminden bahsetmiş ve son olarak yazıyı öz değer duygusunun nasıl oluşacağına getirip bırakmıştık.

Öz değer duygusu aslında her zaman üzerinde durduğumuz bir kavramla açıklanabilir: Koşulsuz sevgi.

Koşulsuz sevgi, çocuk ne yaparsa yapsın çocuğun şundan emin olma halidir :

Ben seviliyorum.

Çocuk istediğimiz bir davranışı yaptığı için onu daha çok sevmek ya da istemediğimiz bir davranışı yaptığında sevgimizi geri çekmek – belki bununla içten içe tehdit etmek, çocuğun öz değer duygusuna zarar verir. Bu da özgüvenini zedeler. Ve  öz değer duygusu çocuğun özgüveninin gelişmesi için olmazsa olmazlardan biridir.

Çocuğun ikinci öğrenme yolu olan sosyal öğrenme ise çocuğun özgüveninin gelişmesine olanak tanır.

Çocuk ev içerisinde/sosyal hayatta ebeveynlerini izleyerek onların neyi nasıl yaptığına bakar ve bunu taklit eder.

Özgüven sahibi olmayan bir ebeveyn isek çocuktan özgüven sahibi olmasını beklememeli ve istememeliyiz.

Peki ne yapabiliriz ?  

Kendi içimize/geçmişimize dönerek özgüven ve ebeveynlik becerileri konusunda kendimizi geliştirebiliriz.

Örneğin;

-Anne ve babam bana nasıl bakım verdiler ?

-Nasıl bir çevrede büyüdüm ?

-Ebeveynim bana özgüven oluşturmamda yardımcı oldular mı ?

-Hata yaptığımda nasıl tepki verdiler ?

-Yeni şeyler denediğimde desteklediler mi yoksa umursamadılar mı?

-İyi yaptığımı düşündüğüm şeyleri nasıl karşılaşmışlardı?

-Günlük hayatımda kendimi özgüven sahibi biri olarak tanımlayabilir miyim gibi sorular bize oldukça yardımcı olur.

 

Ve tekrardan bir önceki yazılarda bahsettiğim gibi;

Çocuğun duygularını kabul etmek, onları ifade etmesine izin vermek ve duygusal rehberlik yapmak aslında onun ileriki yaşamında kendini ifade etmesine/anlatabilmesine olanak tanımaktır. Bilhassa özgüven konusu olduğunda duygusal rehberliğin önemi bir kat daha artar.

Çocuğun özgüvenini nasıl geliştirebiliriz peki?

İlk başta çocuğa güvenerek.

Çocuğa güvenmek, onun bu dünyada iyi yaptığı/yapabildiği şeylerinve yaptıklarından her zaman daha fazlası olduğuna inanmakla başlar.

Yapamadığı şeyleri ise anlayışla ve hoşgörüyle kabul etmekle.

Sonrasında kendi yapabildiği şeyleri gözlemleyerek ve bunları yapmasına izin vererek.

Bu ayakkabı giymek de olabilir, mutfakta yumurta kırmasına izin vermek de.

İkinci olarak yapmak istediği şeylere alan tanıyarak/açarak.

Çocuğunuzun yapmak istediği/yapabileceği ama yapamayacağını düşündüğünüz neler var örneğin?

Bunları yapması için izin verdiniz mi hiç ?

Günlük hayatın koşuşturmacası içinde çocuğumun kendi isteklerini duyabiliyor muyum?

Peki asıl soru ben nasıl bir çocuk yetiştirmek istiyorum? ( bu konuyu daha ayrıntılı yazacağım)

Olmadığım/yapamadığım şeyi çocuğumdan isteyebilir miyim peki?

Yukarıdaki birçok soru özgüven konusunda bize yardımcı olabilir.

Çocukta özgüven geliştirmek konusunda son bir önerim daha var.

Ebeveynlere bu konuda aslında günlük hayat içerisinde sakar-mış gibi olmalarını öneririm genellikle. Çünkü çocuklar yetişkinlerin hata yapabileceklerine inanmazlar. Hata yapabildiklerini gördükçe kendi yapamadıklarına karşı anlayışlı olabilirler ve denemeye devam edebilirler.

Çünkü çocuk;

denedikçe yapar,

yaptıkça keyif alır ve kendine güvenir

kendine güvendikçe ve geliştikçe daha iyi yapar.

Daha iyi yaptıkça daha çok dener ve mutlu olur.

Bir sonraki yazıda görüşmek üzere.

Sevgiler.

Psikolojik Danışman
Cengiz Avcı

Sorularınız

psikoloji@patikapsikoloji.com
Semerciler Mahallesi, Milli Egemenlik Cd. No:61 D:Kat:1 Daire:3, 54100
Adapazarı/Sakarya

Sakarya Psikolog | Patika Psikoloji © 2018 İçeriklerin kopyalanması ve kullanılması yasaktır.